Współśrodkowe kręgi w pszenicy pod Kruklankami

Formacja

[Z tej sprawy nie zachował się raport WMGU. Poniższy opis redakcja archiwum zebrała z materiałów w teczce: szkicu, zdjęć, korespondencji i wycinków.]

Latem 2000 roku na polu jarej pszenicy pod Kruklankami (powiat giżycki) pojawiła się formacja współśrodkowych kręgów. Właścicielka pola zauważyła je – jak mówiła prasie – ponad dwa tygodnie przed 26 sierpnia. W pierwszej chwili sądziła, że to mąż zrobił je traktorem. Pole leży w dołku, więc z daleka kręgów nie było widać, a gdy je odkryto, „żadnych śladów dojścia nie było”. Później prowadziło do nich mnóstwo wydeptanych ścieżek.

Według relacji prasowych formacja składała się z dużego kręgu i czterech mniejszych w jego wnętrzu. Każdy pas położonej pszenicy miał ok. metra szerokości, a między pasami pozostawał metr stojącego zboża. W sąsiednich pierścieniach zboże położone było w przeciwnych kierunkach – raz w prawo, raz w lewo. Dwa kręgi były przerwane. Średnica największego okręgu wynosiła ok. 15 m, jego pole 66,4 m², a obwód 47,1 m. W środkowym kole widniała dziura w ziemi, „jak po wbiciu patyka średniej wielkości”.

Korespondencja

Sprawa zainteresowała Roberta K. Leśniakiewicza, który we wrześniu 2000 r. pisał do WMGU, że współśrodkowość kół „nie dała mu spokoju”. Zwrócił uwagę na podobieństwo do reliefu na brylce, którą astronom z Giżycka nabył przed laty jako rzekomy meteoryt – rysunek przypominał według niego układ planetarny.

Do teczki trafiła też krótka relacja jednego z odwiedzających pole:

12 sierpnia około godziny 23:00 zaobserwowałem na niebie duże jasne światło, które poruszało się szybko i po chwili zniknęło. Nie był to ani samolot, ani meteor. Po tej obserwacji nie wydarzyło się już nic podejrzanego.

Opracowanie: redakcja archiwum WMGU

Źródło Teczka sprawy w archiwum WMGU (szkice, fotografie, korespondencja z 2000 r. i wycinki prasowe). Tekst opracowała redakcja archiwum na podstawie tych materiałów.